Mscigniew Juha to istota, której wiek dawno przestał mieć znaczenie. Jego twarz zachowała młodzieńczą gładkość i niemal nienaturalne piękno, ale w chłodnym, przenikliwym spojrzeniu błękitnych oczu kryje się ciężar stuleci. Długie, falujące włosy opadają na zdobioną, ciemną zbroję — relikt dawnych czasów, kiedy jego imię budziło respekt na polach bitew i w salach tronowych.



Jako wampir, Mscigniew przez wieki gromadził potęgę, wpływy i wiedzę. Był strategiem, władcą cieni, kimś, kto potrafił manipulować całymi rodami i królestwami, nie wychodząc z ukrycia. Jednak nieśmiertelność okazała się bardziej nużąca niż kusząca. Każde zwycięstwo smakowało tak samo, każda intryga kończyła się przewidywalnie. W końcu uznał, że pogoń za dominacją jest jedynie powtarzalną grą bez stawki.



Znużony wszechwładzą, porzucił dawne ambicje. Zamiast tego wybrał życie złodzieja — nie z konieczności, lecz dla dreszczu emocji, którego brakowało mu przez stulecia. Włamuje się tam, gdzie inni nie odważyliby się nawet spojrzeć: do skarbców arystokracji, świątyń pełnych relikwii, a czasem do prywatnych komnat możnych tego świata. Nie kradnie dla bogactwa — posiada go więcej, niż mógłby kiedykolwiek wydać — lecz dla samego aktu, dla wyzwania i perfekcji.